Николай Костомаров (1817-1885)
Николай Костомаров
Дереккөз: Википедия
Николай Иванович Костомаров 1817 жылы 4 (ескіше - 16) мамырда Ресей империясы Воронеж губерниясының Юрасовка слободасында (қазір - Ресей Федерациясы Воронеж облысының Ольховат ауданы) дүниеге келді. Оның әкесі - помещик Иван Костомаров, анасы - басыбайлы шаруа әйел Татьяна Мельникова.
Жоғары білімді Императорлық Харьков университетінің (қазір - Василий Каразин атындағы Харьков ұлттық университеті, Украина) тарихи-филология факультетінде алды. 1844 жылы «Орыс халық поэзиясының тарихи маңызы туралы» магистерлік диссертация қорғады. 1846 жылы орыс тарихынан сабақ бере бастады.
Кирилл-Мефодий бауырластығының негізін қалаушылардың бірі (басыбайлылыққа қарсы құпия саяси ұйым, мақсаты - славян демократиялық республикаларын құру және орталығын Киевте орналастырып, олардың одағын құру). 1847 жылы ол бауырластыққа қатысқаны үшін тұтқындалып, түрмеге қамалды.
1848 - 1855 жылдары Саратовта айдауда болды, кейін Санкт-Петербургке қоныстанды, 1859 жылы Императорлық Санкт-Петербург университетінде орыс тарихы кафедрасына басшылық етті.
1862 жылы наурызда ол отставкаға кетіп, өмірін ғылыми жұмыс пен әдеби шығармашылыққа арнады: тарихи проза, драма, әңгімелер және т. б. жазды. 1864 жылы докторлық дәрежеге ие болды.
Негізгі еңбегі - 1873-1888 жылдары жарық көрген үш томдық «Орыс тарихы оның басты қайраткерлерінің ғұмырнамаларында» кітабы, 1873-1888 жылдары жарық көрді.
1870 жылы Костомаровқа дворян титулына ие болу құқығымен жарамды статтық кеңесші шені берілді. 1872 жылы Костомаров Х-XVIII ғасырлардағы князьдердің, патшалар мен императорлардың өмірбаяндарын сипаттайтын «Орыс тарихы оның басты қайраткерлерінің ғұмырнамаларында» еңбегін құрастыруға көшті. 1876 жылы ол Императорлық ғылым академиясының корреспондент-мүшесі болып сайланды.
1885 жылғы 19 сәуірде қайтыс болды, Санкт-Петербургке қойылды. Ол Санкт-Петербургтегі Волковский зиратының Әдебиетшілер көпірлеріне жерленді.
Дереккөздер: