Ленинградтық өренім… Өлең. Жамбыл (аударған Марк Тарловский), 1941

Атауы: Ленинградтық өренім… Өлең

Автор: Жамбыл

Жазылған жылы: 1941

Фрагмент:

Ленинградтық өренім!

Мақтанышым сен едің!

Нева өзенін сүйкімді!
Бұлағымдай көремін.

Көпіріне қарасам,
Көмкерген су көлемін,
Өркеш-өркеш жарасқан
Шоқылардай дер едім,

Шамы Күндей жайнаған,
Аспанға үйлер бойлаған...

Ленинградтық өренім!

Мақтанышым сен едің!

Төккенім жоқ терімді!
Шер қылғалы кеудені.
Жасалған жоқ салтанат
Жаудың болуға ермегі

Жауда қалып Ленинград,
Жаралған жоқ көнгелі! —
Жасағамын өмірді
Жау біткенді жеңгелі,

Саудыратып сүйегін,
Топыраққа көмгелі.
Қазақстан жерінен,
Тұтағандай ел кегі,

Жолды кернеп қол кетті
Сендерге дем бергелі,
Нева алабын қорыңдар
Ленинградтың ерлері,

Ленинградтық өренім,

Мақтанышым сен едің!

…

Естерінен адасып,
Жолына үйіп өлгенін,
Жеті басты жалмауыз
Жайыпты қан шеңгелін...

Дегеніне жетпес ол,
Қақпа алдында қансырар,
Келген шығар айдап сор,
Жылан басы жаншылар,

Жау түнегі аршылар.
Тағы сайрар бұлбұлдар,
Тағы жайнар жұлдыздар,
Масайрасар, ұл, қыздар!,

Ленинградтық өренім!

Мақтанышым сен едің!  (аударған Марк Тарловский)