Интернационализм (лат. inter арасында + natio (nationis) халық) - бұл барлық халықтың теңдігі мен ынтымақтастығын жақтайтын идеология.
Интернационализмнің әртүрлі нұсқалары бар, атап айтқанда, пролетарлық интернационализм – бұл әртүрлі елдердің жұмысшыларының, еңбек адамдарының ұлттық ерекшелігіне қарамастан, олардың жағдайы мен мүдделерінің ортақтығына негізделген теңдігі мен халықаралық ынтымақтастығы (бірлігі, өзара түсіністігі және көмекке дайындығы) туралы идеология және саясат.
Кеңес Одағында коммунистік тәрбиенің маңызды құрамдас бөлігі ел халқының интернационалдық дүниетанымын қалыптастыру болды. Жастар мен мектеп оқушылары интернационалдық тәрбиеге негізінен басқа елдердегі өз құрдастарының өмірін зерттеу және жеке бақылау арқылы араласты.
Халықаралық студенттік ғылыми жұмыстар байқаулары, студенттердің көркемөнерпаздық фестивальдары, интернационалдық студенттік құрылыс отрядтарын құру кеңес жастарының интернационалдық байланыстарының географиясын кеңейтуге ықпал етті. Мысалы, 1979 жылы Бүкілодақтық студенттік отрядтың құрамында 100-ден астам мемлекеттен келген шетелдік студенттер еңбек етті.
Қазіргі нарықтың жаһандануы оны сынаушылардың пікірінше, интернационалистік құбылыс болып табылмайды, өйткені ол тек экономикалық интеграциямен байланысты, ал саяси және қоғамдық аспектілер көлеңкеде қалып отыр. Сонымен қатар, жаһандану нәтижесінде орнап жатқан экономикалық жүйе интернационалистердің идеалынан ерекшеленеді.
Заманауи солшыл антиглобализм, атап айтқанда Бүкіләлемдік федералистік қозғалыс мүшелері, өзінің ұстанымдары бойынша интернационалистік бола отырып, «әлеуметтік ынтымақтастықтың жаһандануын» насихаттайды; кейде «басқа жаһандану» (альтерглобализм) идеясы да ұсынылады.
Дереккөздер:
«Менің өмірім. Тәуелсіздікке» кітабы бойынша іздеу