Латын әліпбиі

Латын әліпбиі - әлемдегі ең көп таралған алфавиттік жазу жүйесі, оны Жер халқының шамамен 70% пайдаланады.

«Латын» атауы латын тайпасынан шыққан (лат. Latini), олар Италияның орталық бөлігіндегі Лаций аймағында (қазіргі - Лацио аймағы) өмір сүрді. Латындар ежелгі итальян халқы болған және олардың тілі — латын тілі — латын әліпбиінің негізін қалады. Латын әліпбиінің пайда болуы туралы екі гипотеза бар.

Бірінші гипотезасы бойынша латын тілі грек тілінен алфавиттік хатты тікелей көшіріп алды, ал екінші гипотеза бойынша этрус алфавиті бұған делдал болды. Бірінші және екінші жағдайда да латын әліпбиінің негізі грек әліпбиінің Батыс грек (Оңтүстік Италия) нұсқасы болып табылады. Латын тілінде табылған ең көне жазулар шамамен б. з. д. VII ғасырға жатады.

Классикалық латын әліпбиі 23 әріптен тұрды, оның 21-і этрускан алфавитінен шыққан. Орта ғасырларда I әрпі I және J, ал V U, V және W болып бөлінді, нәтижесінде 26 әріптен тұратын қазіргі ағылшын тіліне балама алфавит пайда болды. Латын әліпбиін қолданатын кейбір еуропалық тілдерде K және W әріптері жоқ, ал кейбіреулерінде қосымша әріптер қосылды.

Латын әліпбиінің эволюциясы б. з. д. 1750 ж.
Дереккөз: Azbyka.ru

Қазіргі уақытта латын тілі барлық оқушыларға дерлік таныс, өйткені оны барлық оқушылар математика немесе шет тілі сабақтарында жиі кездестіреді (көптеген тілдер үшін латын әліпбиі ана тілі екенін айтпағанда), сондықтан ол іс жүзінде «халықаралық қарым-қатынас алфавиті» болып табылады.

Латын тілі 3 мыңнан астам тілге негіз болады, сонымен қатар әр түрлі тілдердегі сөздердің айтылуын дәл көрсету үшін қолданылатын халықаралық фонетикалық алфавиттің негізі болып табылады.

Дереккөздер:

Британ энциклопедиясы

Milestone Localization https://www.milestoneloc.com/latin-alphabet-usage-and-variations/

Мәскеу және Бүкіл Ресей Патриархы Кирилл өңдеген православиелік энциклопедиясы

Википедия